PUSTKI w skrócie:

Skład zespołu:

Radek Łukasiewicz – gitary, śpiew
Grzegorz Śluz – perkusja
Barbara Wrońska – śpiew, instr. klawiszowe
Szymon Tarkowski – bas

Powstały latem 1999 w podwarszawskiej miejscowości Ostrówek, gdzie zespół gra i tworzy Grupę założyli Radek Łukasiewicz i Janek Piętka. Pustki mają na swoim koncie:

  • 3 albumy: Studio Pustki (Antena Krzyku, kwiecień 2001, debiut roku wg Machiny), 8 Ohm (Polskie Radio, maj 2004), Do Mi No (Polskie Radio, marzec 2006). Single z albumu przez kilkanaście tygodni utrzymywały się na Liście Trójki, w radiu BIS itp., a “Telefon do Przyjaciela” wygrał plebiscyt na singiel 2005 w “Programie Alternatywnym” A. Szydłowskiej, natomiast zespół w ramach trasy “Do Mi No” wystąpił kilkakrotnie w Radiu, m.in. zagrał kolejny koncert w studiu im. A. Osieckiej oraz sesję akustyczną w programie Piotra Stelmacha “Offensywa”
  • EP “Nic do Powiedzenia” (Polskie Radio, jesień 2006), zawierający pierwszy film dokumentalny o zespole pt. “Próba sił”, reż. Krzysztof Landsberg
  • utwory na wielu kompilacjach m.in. „Kuba Wojewódzki Music Show", “Trójkowy Ekspress 5”, “Tribute to Kryzys”, “Warszawa: ścieżka dźwiękowa”, “Tribute to Partia”, “Broniewski”, “WUJek”, kompilacje załączone do pisma “Lampa i Iskra Boża”, “PLay Music” (wydawnictwo niemieckojęzyczne wydane w ramach roku polsko-niemieckiego), “Rock z Radiem. Węgorzewo 2006”, “Elektro Pop Klub 2005” (składanka wydana w ramach roku polsko-niemieckiego)
  • ok. 200 koncertów w kraju i za granicą: 3 występy w studiu im. Agnieszki Osieckiej w radiowej Trójce (maj 2001, maj 2004, czerwiec 2006), trasa po salach koncetowych większości oddziałów regionalnych Polskiego Radia (m.in: Radio Białystok, Radio Pomorza i Kujaw, Radio Dla Ciebie, Radio Koszalin itd.), w ramach Sezonu Polskiego we Francji Nova Polska, Roku polsko-niemieckiego,w Anglii, na wielu festiwalach (m.in. festiwal Flugery na Ukrainie na 750-lecie Lwowa), trasa koncertowa z legendarnym “No Means No” w czerwcu 2004 (Kanadyjczycy kupili płytę „Studio Pustki” podczas poprzedniej wizyty w Polsce)
  • występy na głównych festiwalach letnich w Polsce (Heineken Open’er 2006, Off Festiwal 2006, Union of Rock w Węgorzewie)
  • muzykę do trzech filmów, a dwa z nich zakwalifikowały się do konkursu XXX Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni: “Doskonałe popołudnie” (reż. Przemysław Wojcieszek), w roli głównej Jerzy Stuhr, oraz “Marco P. i złodzieje rowerów” (reż. Bodo Kox, wcześniej m. in. Grand Prix na Festiwalu Oskariada)
  • ścieżkę dźwiękową do filmu s-f “Aelita” (reż. Jakow Protazanow, ZSRR, 1924) i trasę koncertową z tym filmem po kinach studyjnych i ważniejszych festiwalach filmowych, zarówno w Polsce (m.in. Wisłostrada, Felliniada, Etiuda, Kino Lato, Festiwal Filmowy w Gdyni itd.), jak i zagranicą (Altonale, Hamburg)
  • muzykę do 4 spektakli:
  • “Dwoje biednych rumunów mówiących po polsku”, reż. P. Wojcieszek, tekst: D. Masłowska, TR Warszawa
  • “Cokolwiek się zdarzy, kocham cię”, reż. P. Wojcieszek, TR Warszawa. Muzykę zespół wykonuje na żywo podczas przedstawień a ścieżka dzwiękowa dołączona jest do programu spektaklu)
  • “Osobisty Jezus”, reż. P. Wojcieszek, Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy
  • “Predicatorum Gedanensis”, reż. Andrzej Gołębnik, ilustracja muzyczna do plenerowego widowiska opowiadającego historię Gdańska (sierpień 2001)
  • piosenkę “Kalambury” nagraną z Muńkiem Staszczykiem z T.Love – współpraca w ramach projektu Broniewski
  • ilustację muzyczną do powieści P. Huelle “Ostatnia Wieczerza”, czytanej w radiowej Trójce w “Magazynie Bardzo Kulturalnym” Barbary Marcinik

PUSTKI szczegółowo:

Data założenia: sierpień 1999
Miejsce działania: zespół gra i tworzy w podwarszawskiej miejscowości Ostrówek

Grupę założyli Radek Łukasiewicz i Janek Piętka, jako jedyni w zespole mieszkańcy Ostrówka. Chodzili do tej samej podstawówki i liceum od dawna grywali razem, jednak dopiero tego lata postanowili założyć zespół “na poważnie”. Do wspólnych prób zaprosili perkusistę, Grześka Śluza, który z Radkiem grał przez wcześniejszy rok w warszawskim zespole Art Brut. Najlepszym miejscem na próby okazała się, znajdująca się na podwórku domu Radka komórka, zwana przez wszystkich Pustkami. Wszyscy zgodnie stwierdzili, że słowo jest na tyle enigmatyczne i wieloznaczne, że bardzo dobrze nadaje się na nazwę zespołu. W ten sposób nazwa rupieciarni stała się nazwą zespołu, a sama rupieciarnia po sporych modyfikacjach – idealną salą prób i, wkrótce, studiem.

Próby okazały się bardzo owocne, gdyż już po sześciu tygodniach zespół nagrał (oczywiście w Pustkach) swoje pierwsze demo. W sesji wzięli również udział klawiszowiec Łukasz Nowak, oraz Milena Łukasiewicz, obsługująca instrumenty perkusyjne. Pierwsze utwory Pustek spotkały się z bardzo gorącym przyjęciem, czego efektem były min.: artykuły w pismach Machina, City Magazine, Gazeta Wyborcza, liczne wywiady radiowe i dla portali internetowych. Utwór Everybody Must Get Stoned trafił na playlistę Radiostacji i na Listę Tygodnia, a „Pan Wita” przez kilka tygodni zajmował pierwsze miejsce na Innej Liście w tej samej rozgłośni. Znaleźli się chętni na wydanie muzyki Pustek: „Everybody Must Get Stoned” trafiło na składankę pisma literackiego Pawła Dunin Wąsowicza “Lampa i iskra Boża”. Jedna z wytwórni płytowych chciała także wydać debiutancką płytę kwintetu w wersji, jaka została nagrana na demo… Zespół jednak wolał poczekać.

Po nagraniu Pustki opuścił klawiszowiec i przez pewien czas zespól koncertował jako kwartet. Wkrótce jednak do grupy dołączył Daniel Pigoński i stał się jej regularnym członkiem. Zespół rozpoczął pracę nad debiutanckim albumem. Sesja odbyła się pod koniec 2000 r w legendarnym studiu Złota Skała. Aby uchwycić jak najwięcej charakterystycznego brzmienia Pustek zespół zgromadził w studio tyle własnego sprzętu ile się dało: od archaicznych klawiszy i wzmacniaczy na starych odbiornikach radiowych skończywszy.
Efektem pracy był wydany w marcu 2001r album Studio Pustki (Antena Krzyku, sin 2001), który został bardzo pochlebnie i entuzjastycznie przyjęty przez prasę muzyczną. Niektórzy okrzyknęli płytę wydarzeniem na polskiej scenie muzyki alternatywnej. Muzykę zespołu określano jako proto – punk, albo rock garażowy, a wszystko to za sprawą nie tyle kompozycji (od zwiewnych przebojowych piosenek po improwizowane utwory instrumentalne), ile raczej sposobu jej nagrania. Oto fragment recenzji Tomka Lady (Życie Warszawy): "Intelektualna rewolucja. Nowy krażek grupy Pustki:

(…)Pustki i Ścianka, to obok Kobiet, Voo Voo i Myslovitz najciekawsze obecnie polskie zespoły rockowe. Mimo, ze media ich nie zauważają, na koncertach są tłumy, a atmosfera przypomina te, jaka Antonioni uchwycił dla potrzeb “Powiększenia” w czasie koncertu The Yardbirds. Szykuje się rewolucja. Dobrze, że zamiast populistów, do głosu dochodzą ludzie myślący".

Pustki zaistniały w mediach (Pegaz, Viva, Mtv, Tv4, telewizje regionalne, portale internetowe), czego efektem było wiele propozycji koncertowych (trasa koncertowa, maj 2001) Album został doceniony nie tylko przez Radiostację (płyta tygodnia, powerplaye) i lokalne rozgłośnie, ale także przez 3 Program PR, co zaowocowało transmitowanym na żywo koncertem w sali im.: Agnieszki Osieckiej.

Koncertach Pustek są zawsze wyjątkowe. Jak mówią sami muzycy: Na koncertach, oprócz piosenek pojawiają się motoryczne improwizacje. Transowa sekcja rytmiczna jest uzupełniana szerokimi plamami gitary, analogowych klawiszy i nieśmiałym głosem. Energetyczne koncerty są często jedyną szansą usłyszenia utworów, które nigdy nie znajdą się na żadnej płycie ani nigdy więcej nie będą zagrane na żadnym koncercie.

Zespół został zaproszony do udziału w filmie dokumentalnym Buntownicy i kontestatorzy, obrazującym warszawską scenę alternatywną. W dokumencie tym, kilkakrotnie emitowanym przez MTv, ilustracją muzyczną są m.in. utwory z debiutanckiego krążka.
Niedługo potem pojawiła się propozycja stworzenie ilustracji muzycznej do plenerowego widowiska “Predicatorum Gedanensis”, opowiadającego historię Gdańska (reż. Andrzej Gołębnik, sierpień 2001, Rynek Dominikański). Niedługo potem Pustki nakręciły swój pierwszy teledysk (do utworu Patyczak). Był on nominowany do nagrody Yacha 2002 w kategorii klipów alternatywnych. Natomiast pismo City Magazine poprosiło zespół o nagranie utworu na składankę „Warszawa: ścieżka dźwiękowa” (Sony Music). Specjalnie na tę płytę skomponowany utwór nosił nazwę „Ujazdów”. Był to jednocześnie ostatni utwór nagrany z Danielem Pigońskim, który po sesji opuścił zespół z powodów osobistych. Trzej pozostali muzycy (Milena wspomagała zespół tylko w studiu) zaczęli myśleć o nowej płycie oraz o ponownym poszerzeniu składu zespołu. Problem rozwiązał się sam, gdy na koncert tria we Wrocławiu przyszedł Filip Zawada, znany z zespołów AGD i Saksofonowe Ptaki. Już w następny weekend po spotkaniu przybył na próbę, a zespół rozpoczął najbardziej twórcze próby w swojej karierze. Obecnie większość materiału na drugi album jest już gotowa, a zespół będzie go “doszlifowywać” na wiosennych koncertach, tak by późną wiosną wejść do studia.

Jednym z występów w nowym składzie był występ na żywo w programie Kuby Wojewódzkiego, podczas którego Pustki wykonały jeden z najnowszych utworów. Gospodarz programu zapowiedział grupę w następujący sposób:
Póki będą w Polsce zespoły, które grają na żywo tak jak Pustki, polska muzyka nie zginie..

Rok 2003, mimo iż nie było dużo słuchać o zespole, był dla Pustek rokiem bardzo pracowitym i udanym. Na wiosnę grupa zagrała sporo koncertów, powstało dużo nowego materiału, z którego większość trafiła na nowy album, ukończony w lipcu. Nastąpiła też kolejna zmiana w składzie: Baśka Wrońska, najważniejszy z gości na nowej płycie „8 Ohm” została klawiszowcem na stałe. Album “8 Ohm” (Poskie Radio) trafił do sklepów 19.04 2004 i poprzedził go singiel “Wszystko jest nieczytelne”.